Graficzne znaki wykonywane na skórze, powstające za pomocą specjalnego barwnika wszczepianego za pomocą igły, nazywane są tatuażami. Znane są już one od starożytności
(w Księdze Kapłańskiej, zawartej w Pięcioksięgu znaleźć można fragment mówiący o zakazie tatuowania sobie ciała przez ludzi). Juliusz Cezar pisał o tatuażach wśród starożytnych plemion celtyckich, a Ahmad ibn Fadlan – muzułmański autor, żyjący w czasach średniowiecza – opisał tatuaże wikińskie. Co ciekawe, samo słowo tatuaż wywodzi się
z samoańskiego słowa tatau, zapisanego przez osiemnastowiecznych podróżników. Pierwotnie wykonywanie tatuażu było związane z rytualnymi obrzędami, a co ciekawe –
w wielu kulturach na posiadanie pięknego obrazka na ciele mogli sobie pozwolić najczęściej plemienni wojowie. Takie ozdoby były szczególnie rozpowszechnione w kulturach polinezyjskich, w których to wykonać tatuaż można było dopiero wówczas, gdy zabiło się swojego wroga i zdobyło jego głowę.

Co ciekawe, tatuaż przez bardzo długi czas uważany był, szczególnie w Europie i Ameryce, za coś niedostępnego zwykłemu człowiekowi (tatuaże bardzo często pojawiały się na ciałach więźniów oraz ludzi związanych ze światkiem przestępczym). W Polsce moda na tatuaże pojawiła się po 1989 roku, kiedy to zmiana systemu politycznego wpłynęła na możliwość swobodnej wymiany z państwami zachodnimi. Dzięki zniesieniu cenzury w mediach zaczęła być propagowana działalność, mająca na celu promowanie nowych wzorców zachowań i stylu życia (w tym także nowe spojrzenie na zjawisko tatuażu). Znaczenie tatuażu w dzisiejszych czasach zmienia się zdecydowanie, jednak pomimo tego że bardzo dużo osób nosi takie ozdoby, że można je zauważyć u największych artystów to jednak nadal źle wykonany tatuaż lub w złym miejscu zdecydowanie wywołuje negatywne skojarzenia. Często tatuaż kojarzy się z kryminalistami lub marynarzami. No cóż, takie czasy że ludzie żyją ze stereotypami z którymi jest trudno walczyć.

Tagi dodane do tego wpisu przez autora bloga: , ,