Czym są tatuaże?

Czy są dziełami sztuki, czy zwykłym kiczem i przerostem formy nad treścią? Czy niosą ze sobą zagrożenie dla zdrowia, czy są całkowicie bezpieczne? Pewnie każdy z nas interesował się kiedyś tatuażami lub nawet myślał o zrobieniu sobie takiego, warto więc poznać kilka faktów z historii tatuowania ciała. Nakłuwanie skóry i wstrzykiwanie pod nią barwników było znane ludzkości już od wielu lat. Pierwsze ślady tej sztuki możemy znaleźć już ponad dwa tysiące lat temu. Były one związane z religijnymi rytuałami, tatuaże robili sobie także zasłużeni w boju wojownicy, aby podkreślić swoją odwagę i wyróżnić się spośród innych. Charakterystyczne tatuaże pokrywające całe twarze i ciała robili sobie Maorysi oraz mieszkańcy Polinezji. O takim zdobieniu ciała piszą starożytni autorzy, wspomina o nich Biblia czy Juliusz Cezar. Także przedchrześcijańskie plemiona Europy często zdobiły swoje ciała, również na Dalekim Wschodzie były one często wykonywane – tam łączyły się z przynależności do różnych organizacji, często przestępczych. Zatem tatuaże były znane większości ludów od najdawniejszych czasów.

Jak wykonuje się tatuaże? Tak jak zostało powiedziane wcześniej, pod skórę zostaje wprowadzony specjalny trwały barwnik. Wstrzykuje się go tam za pomocą cieniutkich igieł w maszynkach do tatuażu, po skończeniu dzieła przez parę dni trzeba je chronić przed uszkodzeniami, ponieważ skóra musi się zregenerować i zagoić. Kolejny aspekt dotyczy wzornictwa. Często tatuaże określa się dziełami sztuki, ponieważ są one podobne do niezwykłych i dopracowanych w każdym szczególe  obrazów. Tatuaże mogą być jednokolorowe lub wykonywane przy pomocy wielokolorowych barwników, a zaawansowana technika pozwala dzisiaj na właściwie nieograniczone możliwości malowania przeróżnych wzorów na ludzkim ciele. Niektóre studia cieszą się tak dużą popularnością, że aby się do nich dostać, trzeba zapisywać się wiele miesięcy wcześniej. Także w Polsce pracują doświadczeni tatuażyści, którzy mają niezwykłe zdolności i talent.

Tatuaże – historia i wzory

Graficzne znaki na skórze, czyli tzw. tatuaże, powstają na ciele za pomocą specjalnego barwnika, który wszczepiane są za pomocą igły. Ciekawym jest fakt, że tatuaże są znane już
z czasów starożytnych (w Pięcioksięgu można znaleźć fragment, w którym znajduje się zakaz tatuowania ciała). Samo słowo „tatuaż” wywodzi się z samoańskiego wyrazu tatau, który został zapisany przez osiemnastowiecznych podróżników. Ponadto, w dawnych czasach,
w kulturach polinezyjskich do wykonania tatuażu uprawniało jedynie zabicie wroga
i zdobycie jego głowy. Tatuaże przez wiele lat były uważane za tabu, coś dostępnego jedynie subkulturze więziennej (takie myślenie ma swoje we wschodnich tradycjach, według których posiadanie tatuażu świadczyło o przynależności do grupy mafijnej).

Współcześnie na rynku dostępnych jest bardzo wiele wzorów tatuaży. W ogromnym tempie rośnie ponadto liczba wielbicieli tych znaków graficznych wykonywanych na ciele. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że tatuaże, poza ładnym wyglądem i funkcją ozdabiania ciała, niosą ze sobą sporo ryzyka (a przede wszystkim powikłań związanych ze zdrowiem). Tatuaże na ciele najczęściej wykonywane są na stałe, jednakże coraz częściej klienci mogą wykonać sobie tatuaż na próbę (tzw. tatuaż „czasowy”), który utrzymuje się na skórze maksymalnie kilka lat. Istnieje jeszcze jedna opcja dla osób, które chcą sobie coś wytatuować – wykonanie tatuażu z henny. W każdym przypadku należy jednak pamiętać, że tatuaże powinny być wykonywane tylko i wyłącznie przez osoby doświadczone
i wykwalifikowane. W dzisiejszych czasach tatuaże są jednak dość pospolite, mimo,że większość osób trzyma je w niewidocznych miejscach to każdy z nas ma świadomość,że tatuaż to nic wyjątkowego ani specjalnego a nawet często kojarzy się z przestępczością czy narkotykami dawnych czasach było inaczej.W wielu kulturach na tatuaże mogli sobie pozwalać jedynie najwięksi plemienni wojowie, którzy dodatkowo zdobyli głowę pokonanego wcześniej przeciwnika.

Szpan

Ludzie szpanują, wszyscy wiedzą, co to jest, pytanie, po co ludzie to robią? Człowiek ma przeróżne potrzeby. Podstawowa czynnikiem wpływającym na chęć szpanowania jest wyróżnienie się w grupie rówieśników. Za przykład niech posłużą papierosy. Wygląda to tak, młoda osoba patrzy na grupę i widzi, że wśród nich są osoby palące, myśli sobie że skoro Ci fajni palą to on paląc też będzie fajnym i będzie lepiej akceptowany w grupie. Przeważnie efekt jest zupełnie odwrotny i szpan może się przemienić w bardzo przykry nałóg.

Kolejny przykład bezmyślnego szpanowania to próba kopiowania stylów, jeżeli osoba postrzegana w środowisku powiedzmy szkolnym jako ta fajna nosi coś w jaskrawych kolorach, to kopiujący też takie coś sobie sprawi. Problem polega ba tym, że osoba z zewnątrz będzie wyśmiana, to wyśmianie nie grozi osobie „fajnej”, bo ma charyzmę. Zresztą nie oszukujmy się żadne ubranie na świecie nie ma takiej mocy przemieniania żeby w jednej chwili sprawiło, że ludzie zaczną nas inaczej postrzegać i do tego zaczną nas lubić. To niemożliwe.Częściowa definicja słowa szpan mówi że jest to sposób bycia, sposób ubierania się, która wynika z potrzeby zaimponowania innym osobom. Najczęściej jest tak że potrzeba szpanowania kiełkuje w głowach osób, które czują się niedowartościowane i mają jakieś ukryte kompleksy. Osoby takie najczęściej zamiast wymyślić coś samemu kradną podpatrzone style u innych osób. Szpan zazwyczaj jest powiązany z posiadaniem bardzo drogich lub też również trudno dostępnych towarów i ubrań. Zazwyczaj jest to chęć pokazanie się światu ze jest się lepszym. Patrząc na taki punkt widzenia czyż nie lepiej pozostać sobą i żyć sobie we własnej skórze? Jasne, że lepiej. Nie chodzi o to żeby pozbyć się wszelkich rzeczy, które są szpanerskie. Warto zostawić sobie niektóre fajne rzeczy. Problem polega na tym że osoba która nie może znaleźć swojego stylu jako dziecko, nie będzie mogła odnaleźć w przyszłości swojego stylu. Teraz taki szpaner kradnie styl ubierania poszczególnych osób a jak będzie dorosły nie będzie potrafił dobrać sobie samemu nawet filiżanek do picia kawy na tarasie.

Co to takiego tatuaż?

Czy są dziełami sztuki, czy zwykłym kiczem i przerostem formy nad treścią? Czy niosą ze sobą zagrożenie dla zdrowia, czy są całkowicie bezpieczne? Pewnie każdy z nas interesował się kiedyś tatuażami lub nawet myślał o zrobieniu sobie takiego, warto więc poznać kilka faktów z historii tatuowania ciała. Nakłuwanie skóry i wstrzykiwanie pod nią barwników było znane ludzkości już od wielu lat. Pierwsze ślady tej sztuki możemy znaleźć już ponad dwa tysiące lat temu. Były one związane z religijnymi rytuałami, tatuaże robili sobie także zasłużeni w boju wojownicy, aby podkreślić swoją odwagę i wyróżnić się spośród innych.

Charakterystyczne tatuaże pokrywające całe twarze i ciała robili sobie Maorysi oraz mieszkańcy Polinezji. O takim zdobieniu ciała piszą starożytni autorzy, wspomina o nich Biblia czy Juliusz Cezar. Także przedchrześcijańskie plemiona Europy często zdobiły swoje ciała, również na Dalekim Wschodzie były one często wykonywane – tam łączyły się z przynależności do różnych organizacji, często przestępczych. Zatem tatuaże były znane większości ludów od najdawniejszych czasów. Jak wykonuje się tatuaże? Tak jak zostało powiedziane wcześniej, pod skórę zostaje wprowadzony specjalny trwały barwnik. Wstrzykuje się go tam za pomocą cieniutkich igieł w maszynkach do tatuażu, po skończeniu dzieła przez parę dni trzeba je chronić przed uszkodzeniami, ponieważ skóra musi się zregenerować i zagoić. Kolejny aspekt dotyczy wzornictwa. Często tatuaże określa się dziełami sztuki, ponieważ są one podobne do niezwykłych i dopracowanych w każdym szczególe obrazów. Tatuaże mogą być jednokolorowe lub wykonywane przy pomocy wielokolorowych barwników, a zaawansowana technika pozwala dzisiaj na właściwie nieograniczone możliwości malowania przeróżnych wzorów na ludzkim ciele. Niektóre studia cieszą się tak dużą popularnością, że aby się do nich dostać, trzeba zapisywać się wiele miesięcy wcześniej. Także w Polsce pracują doświadczeni tatuażyści, którzy mają niezwykłe zdolności i talent.